|
بنام خدا فضیلت نامه غدیر
شرحی بر خطبه غدیریّه
تقدیم به روح مطهّر سیّد الاوصیاء امیرالمؤمنین علی ابن ابیطالب علیه السلام فاطمه پورشفیع
مقدمه: رحلت پیامبر چه سخت بود، آن شب که پیامبر را بخاک سپردند . تنها دختری که با دو فرزند خردسالش در کنار قبر پدراشک می ریزد ، زمزمه بر لب دارد ؛ یا أبتِ – یا رسول الله – ماذا لقینا بعدک من فلان بن فلان. فردا چه روزی است؟ خنجر ها آنقدر در کشتن مخالفین کار می کند که همه نوحه سرائی ها در عزای پیامبر خدا (ص)فراموش می شود. فردا روز غارت اموال مردم است . فردا در نماز ، خلیفه با خالد قرار ترور دارد – فردا بر منبر رسول خدا (ص) ؛ خلیفه سنّت فحاشی به نوامیس پیامبر را بدعت می گذارد – فردا بقیع دوباره شاهد دفن شبانه می شود- فردا باید از فاطمه(س) پوزش طلبید – فردا باید روایتها جعل گردد – فردا نباید احادیث پیامبر در گوشه و کنار گفته شود-فردا حیات خبیثه جانشین حیات طیبه خواهد شد- فردا ریشۀ شجرۀ رضوان از ریشه کنده می شود که یاد آور بیعت رضوان(بیعت مردم با پیامبر در زیر درخت رضوان) است.- فردا سر مالک بن نویره ها را باید به تیغ سپرده و ناموس آنها را به کابین در آورد- فردا سگان حوأب بر شتری پارس می کنند(پیامبر قبلا به عایشه گفته بود؛ ای عایشه روز بیاید که سگان حوأب بر تو پارس می کنند و تو با غنی ترین مرد جنگ می کنی و در حقّ او ظلم می کنی)- فردا مدعیان و جانشینان قلابی پیامبر(ص) "علی"را با تیغ اجتهاد بر نص سر می زنند- فردا سبط نبی با جگر پاره پاره خویش از خنجر کینه توزان ، تشت را خونین می کند- فردا سر حسین بن علی (ع) در طشت طلا از خلیفه وقت کافر و یهودی ضربت عصا می خورد- فردا و فردا ها شجرۀ ملعونه از منبر پیامبر بالا می روند و فرزندان پیامبر را در طول تقریبأ سه قرن یکی بعد از دیگری را بعد از ظلمها و ستمهای بیشمار شهید می کنند-فردا از پس فردا برای هر سر بریده در داراالاماره جوایز پانصد درهمی می دهند- فردا و فرداها جنگها و خونریزها و تجاوز به نوامیس و دزدی و چپاول و غارتها بسیار است- فردا و فرداها امثال ولیدها ، مست و مخمور و جنب در نماز جماعت مردم را فریب می دهند و اظهار تقدّس می کنند و سعی می کنند نام پیامبر را دفن کنند - فردا و فرداها در طول تاریخ و گذشت قرنها ، اکاذیب و جعلیات شیوه زندگی می گردد و بازار شبهات و دین گریزی و بی احترامی به کتاب مقدس مسلمانان(قرآن) به رهبری ائمه کفر ،گرم شده و غافلین طلایه داران این قسم هستند- از ماجرای سقیفه سالها گذشته امّا روش سرکوب گرانه آنان همچنان مورد پسند طاغوتها و مستکبران است و بدعتها و خرافات آموخته شده همچنان در حال تقویت است و اینگونه باطل را بر هر کسی که مسلمان است مشتبه می سازند و سعی دارند در ذهنها آنچه را که نباید بگویند ، پرورش دهند که آزاد باشید چون خدایی نیست و چون او را نمی بینیم نمی توانیم باور داشته باشیم.(آزادی را کنار گناه معنا می کنند تا هویتها رنگ و نمای جامعه کفر را پیدا کند ودریغ که غافلین از سنّت پیامبر لشگران این بینش باطل هستند). ما باید از علامه امینی نویسنده کتاب ارزشمند الغدیر نکته ها بیاموزیم تا دچار غفلت و گمراهی نشویم – او به ما می آموزد که چگونه تشنگان حقیقت را سیراب کنیم و چگونه تا ابد ردای نابود کننده و رو سیاه کننده برای هر دروغگوی گناهکار باشیم. ومن الله التوفیق
خداشناسی از دیدگاه امام علی(ع) هنگامي كه از اميرمؤمنان علي(ع) سؤال ميشود كه آيا پروردگارت را هنگام پرستش ديدهاي؟ ميفرمايد: «ما كنت اعبد ربا لم اره: من عبادت نميكنم پروردگاري را كه نديدهام» و هنگامي كه ميپرسند: او را چگونه ديدهاي؟ ميفرمايد: «لا تدركه العيون في مشاهدة الابصار و لكن راته القلوب بحقائق الايمان: چشمها و ديدگان، هنگام نظر افكندن او را درك نكنند، بلكه دلها و قلبها با حقايق ايمان او را ميبينند.» توصیه مرحوم میرزا جواد ملکی تبریزی (رحمه الله علیه) به جرعه نوشان غدیر: ... برادرم! اگر به اهمیت روز غدیر و اعمال آن که در این روایات آمده معتقد می باشی، پس معطل چه هستی؟ واقعه غدیر از دیدگاه تاریخ: ده سال بعد از هجرت حضرت عازم سفر حج نمود و همگان را مطلع ساخت . گروه زیادی به مدینه آمدند تا در مناسک حج با او بوده و از او پیروی کنند. نام های حج بعد از هجرت رسول خدا(ص): حجة الوداع- حجة الاسلام- حجةالبلاغ- حجة اکمال- حجة التمام- (آیات 67- 3- مائده =حجة البلاغ و حجة التمام) زمان حرکت بسوی حج: حضرت رسول(ص) روز شنبه ، پنج و یا شش روز مانده به هلال ذی الحجة الحرام با پای پیاده با غسل و تدهین (روغن زدن به بدن) وتنها با لباس احرام از مدینه خارج شد. همراهان حضرت در این سفر زیارتی: همسران – اهل بیت(ع)- مهاجرین و انصار – بسیاری از قبایل عرب و دیگر اقشار مردم- (الطبقات ابن سعد 3/225- الامتاع، مقریزی 510- ارشاد الساری 6/429) تعداد نفرات عازم حج: به علت شیوع آبله و حصبه ،توفیق همراهی عدّه ای سلب شد با این وجود شمار جمعیّت به حدّی بود که آنرا جزء خدا کسی نمی داند و می توان گفت: عد آنها 90 هزار یا بیشتر بود . اهالی مکّه و جماعتی از یمن که در معیّت علی بن ابیطالب (ع) و ابوموسی آمده بودند به آنان می پیوندند(السیره الحدیبه 3/283)-(السیرة احمد زینی دخلان 3/3- 2/143) مکان واقعۀ غدیر: منطقه "جُحفه" منطقه ای که راههای مدینه ،مصر و عراق از آنجا منشعب گشته و برکه ای به نام "غدیر خم"در نزدیکی آن واقع است. محلّ غدیر همان برکۀ معروف "خُم" می باشد که نزدیک جُحفه است. موقعیت مکانی و جوی جُحفه: کنار هم قرار گرفتن پنج درخت "مُغیلان" (درخت بزرگ ) – تمیز کردن . جاروب کردن آن مکان تا رسیدن تمام جمعیت ، کسی نمی بایست در آن جایگاه بنشیند .فصل تابستان و هوا گرم ، مردم قسمتی از عبایشان را بر سر و قسمتی را از شدّت حرارت زمین زیر پایشان گذاشتند . مردم روی یکی از درختان جامه ای انداختند و سایبانی برای حضرت درست کردند. وقت نماز ظهر فرا می رسد پیامبر(ص) به سمت جایگاه رفته و با مردم نماز می گذارد.مِنبر از زین شتران ساخته شد (مجمع الزاوئد حافظ هیثمی9/106) توقف در جُحفه؛توقف سه روزه از دوشنبه تا چهارشنبه (18 تا 20 ذی الحجه). راویان حدیث غدیر: شیعه و سنی –اصحاب و تابعیان -راویان حدیث غدیرهستند و گمان نمی شود که اهل تسنن در اثبات حدیث غدیر و تواضع مقرّانه بر صحّتش ،اعتماد برآن اعتقاد به درستی و اعتراف به متواتر بودنش از شیعۀ امامیه چندان عقب باشند. فقط کسانی از راه پرت شده اند که تعصّب کورکورانه داشته و کلام را به سمت معانی فرعی و انحرافی آن سوق داده اند و آن نظریه را بصورت شخصی وارد کرده اند. نزول وحی الهی: پنج شنبه ، هجدهم ذی الحجة الحرام زمانی که به این برکه می رسند جبرئیل امین آیه ای از جانب پروردگار متعال بر او نازل می کند. یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النّاسِ إِنَّ اللّهَ لایَهْدِی الْقَوْمَ الْکافِرینَ»؛ (مائده 67)اى پیامبر! آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است، کاملاً [به مردم] برسان؛ و اگر نکنى، رسالت او را انجام نداده اى؛ خداوند تو را از [خطرات احتمالىِ] مردم، نگاه مى دارد؛ و خداوند، جمعیت کافرانِ [لجوج] را هدایت نمى کند. پیش از ایراد خطبه ،آیه قرآن نازل شد- فرمان می دهد که باید علی بن ابیطالب بعنوان عَلَم هدایت و پرچم دین معرفی گردد و بایدیِ اطاعت وولایت او بر همگان ابلاغ گردد. پس از اعلام امامت علی(ع) آیۀ دیگری نازل نازل شد که اکمال دین و اتمام نعمت و پسندیده بودن اسلام را به عنوان دین خدا در آن روز تاریخی بیان می کرد (.....الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا ۚ .......)-(مائده 3) امروز (به عقیده امامیه و برخی اهل سنّت روز غدیر خم و خلافت علی (ع) است) دین شما را به حد کمال رسانیدم و بر شما نعمتم را تمام کردم و بهترین آیین را که اسلام است برایتان برگزیدم- رسول خدا (ص) در جمع انبوهی به سخنرانی پرداخت و خطبه طولانی ایراد کرد که همه خبر از نزدیک شدن رحلتش می داد. ایشان هم فشرده ای از معارف دین را بیان کرد وهم تکلیف مردم را نسبت به اطاعت از اوامر الهی در معارف بلند توحیدی و قرآن و رسالت بازگونمود.ایشان از تأکیدی که خداوند بر اعلام خلافت "علی" داشته سخن گفت؛ و نیزاز مساوات انسانها – وحدت امت اسلامی – وحدت شریعت اسلام و فرهنگ مسلمانان ، ریشه های حکومت اسلامی پس از پیامبر و کیفر مخالفت با وصیّت پیامبر نسبت به اهل بیت تذکراتی فرمودند.حضرت ضمن اعتراف گرفتن از آنان که "علی" از خودشان اولی و شایسته تر به تصّدی امورشان است و مولای همه محسوب می گردد ؛ ضمن بر شمردن فضائل امیرالمؤمنین(ع) و سوابق ایمان و هجرت و جهاد او و اینکه امامتش از سوی خداست و "علی" افضل از همگان است با عبارات گوناگون امامت وولایت آن حضرت را به همه ابلاغ فرمود و دست "علی" را بالا برد و جمله معروف "من کنت مولاه فعلی مولاه اللهم وال من والاه و عاد من عاداه و انصرمن نصر واخذل من خذل "را خواندند و "علی" را برادر و وصی ووارث علم الهی – مفسر کتاب خدا- پیشوای هدایتگر- ناصر دین خدا شمرد و تاج امامت را بر سر حضرت نهاد و او را به افتخار ولایت بر مسلمانان پس از پیامبر خدا مفتخر ساخت و همه با "علی" بیعت کردند و نخستین کسان همانهایی بودند که خلافت را غضب کردند. تاجگذاری در روزغدیر چگونه بود؟ پادشاهان از طلا و جواهرات که مختص پادشاهان ایران بود در تاجگذاری استفاده می کردند.در بین عرب بدوی جز عمامه نبود و عمامه ها را جز بزرگان و اشراف نمی پوشیدند بدین جهت رسول خدا(ص) در این روز بر سر مبارک علی ابن ابیطالب (ع) عمامه گذاشت و این به نحوی بیانگرعظمت و جلال او بود.حضرت در جمع بزرگی با دست مبارک خویش با عمامه خود" سحاب" بر سر علی تاج گذاشت. عمامه ای که در جنگ بدر و حنین توسط فرشتگانی که این عمامه را برسر داشتند ، حضرت یاری شد و فرمود: این عمامه مانع و مرزی است بین کفر و ایمان(کنزالعمال 8/60/-15/482ح41909) استدلال به حدیث شریف غدیر: همواره از صدر اوّل اسلام و قرون اوّلیه تا قرن حاضر روایت حدیث غدیر از اصول مسلّم اسلام شمرده می شود . نزدیکان به ان ایمان دارند و مخالفان بدون انکار صدور آن ، آنرا روایت می کنند. اوّلین کسی که به این حدیث استدلال کرد ، امیرالمؤمنین در مسجد رسول خدا(ص) پس از وفات حضرت بود، این استدلال را "سُلیم بن قیس هلالی "در کتاب خود نقل کرده است (2/780/ح39) و کسانی هستند که به خاطر پنهان کردن حدیث غدیر به نفرین "علی" مبتلا شدند مثل؛ ابوحمزه انس بن مالک (متوفای 92) براء بن عازب انصاری(متوفای72) حریر بن عبدالله بجلی (متوفای 52)و چندین نفر دیگر که در اینجا به همین مقدار اکتفا می کنیم و با مراجعه به "الغدیر" از آن می توان اطلاع یافت. راز جاودانگی غدیر در اسلام: آنچه که حدیث غدیر را جاودانگی بخشیده عبارتند از:(با سندی از کتاب الغدیر علامه امینی)
8-ثعلبی- در " ثمار القلوب" (ص636-شماره1068) بعد از اینکه غدیر را یکی از شبهای بزرگ و مشهور تر در امّت اسلام بر می شمارد ، می گوید : شب غدیر شبی است که فردای آن رسول خدا درغدیرخم بر بالای شتران خطبه خواند . 9-شیخین " ابوبکر و عمر" و زنان پیامبر(ص) و دیگر صحابه آن جایگاه بلند را به امیرالمؤمنین علی(ع) به جهت مفتخر شدن به منصب ولایت و مقام جانشینی حضرت رسول(ص) و مقام امر ونهی در دین خدا تبریک گفتند. 10-روایت "فرات بن ابراهیم کوفی" در قرن سوم به سندی از امام صادق(ع) از پدرش و ایشان از پدرانش که آن را نقل کرده و به این جایگاه بلند اشاره کرده اند؛ حضرت رسول(ص) فرمود: روز غدیرخم از بهترین اعیاد امت من است وو ان روزی است که در آن خداوند که نامش بلند است به من فرمان داد که برادرم "علی ابن ابیطالب "را به عنوان پیشوا برامّتم نصب نمایم تا پس از من بواسطه او هدایت شوند و آن روزی است که خداوند درآن دین را کامل کرد و نعمت خویش را بر امّت من تمام کرد و آیین اسلام را برای آنان پسندید(بحار 37/109/94/110)- بشارة المصطفی49) 11-سایر ائمه اطهاراین روز را عید گرفته و به تمام مسلمین دستور داده اند تا این روز را عید بگیرند و از فضائل این روز ثواب نیکی در این روز را نشر دهند.تحقیقات نشان می دهد که این روز جایگاه بلند و افتخار آمیزی پیدا کرده بطوریکه موقیّت آن موجب شادی حضرت ختمی مرتبت و ائمه هدی(ع) و پیروان مؤمن ایشان گردیده و ما از عید گرفتن آن روز مقصودی جز این نداریم . رسول خدا(ص) فرمود: روز عید غدیر از بهترین اعیاد امّت من است و آن روزی است که در آن خداوند که نامش بلند است به من فرمان داد که برادرم علی(ع) را به عنوان پیشوا بر امّتم نصب نمایم تا پس از من بواسطه او هدایت شوند.روز غدیر روزی است که خداوند در آن دین را کامل و نعمت خویش را برامّت من تمام کرد و آیین اسلام را برای آنان پسندید.(بحار 37/109-94/110) پس از پیامبر اعظم (ص) نیز امیرالمؤمنین علی(ع) به پیروی از ایشان این روز را عید نامید و در سالی که روز جمعه و غدیر در یک روز اتّفاق افتاده بود در فضیلت این روز به خواندن خطبه پرداخت(شیخ طوسی در مصباح المتجهد 524/ص698) همچنین سایر ائمه (ع) این روز را عید گرفتند و به تمام مسلمین دستور داده اند تا این روز را عید بگیرید و فضائل این روز و ثواب نیکی در این روز را نشر دهند. امام صادق(ع) نقل کرده که راوی پرسید: آیا برای مسلمین عیدی با فضیلت تر از عید فطر و عید قربان و روز جمعه و روز عرفه وجود دارد؟ امام در جواب فرمود: بله با فضیلت ترین و بزرگترین و اشرف اعیاد اسلامی در نزد خداوند، روزی است که خداوند در آن دین را کامل کرد و اسلام را به عنوان آیین جاودان نشان داد و آیه اش را بر پیامبر نازل کرد. 12- مرحوم کلینی در کافی از علی ابن ابراهیم و چند واسطه از جدّش حسن بن راشد از امام صادق(ع) نقل می کند که به امام گفتم فدایت شوم آیا غیر از عیدین (عید فطر و قربان) برای مسلمین عید دیگری وجود دارد؟ فرمود : نعم یا حسن ! اعظمها و أشرفها ... بله ای حسن !بزرگترین و اشرف آنها روزنصب امیرالمؤمنین به عنوان پیشوای مردم. گفتم فدایت شوم ؛چه کارهایی در آن روز بر ما سزاوار است؟ فرمود: روزه گرفتن - صلوات کثیر بر محمّد و آل محمّد و فرستادن – برائت جستن از کسانی که بر اهل بیت ظلم کردند- و بدان که انبیاء که درود خدا بر آنان باد، به اوصیای خویش فرمان می دادند تا روزی را که وصی در آن بر پا داشته می شود عید بگیرید- راوی سؤال می کند از ثواب روزه در آن روز ؛ ایشان می فرماید: روزه عید غدیر برابر است با روزۀ شصت ماه(کافی 1-203-4/148ح1) 13- اشعار شاعران در مورد غدیر: شعر و شعرا در کتاب و سنت – هاتفان شعر – انجمن شاعران- هنگامی که این آیه نازل شد " والشعراء تتبعهم الغاوون "-(شعرا- 224) شاعران کسانی هستند که گمراهان از آنان پیروی می کنند – شاعران گریه کنان به نزد پیامبر(ص) آمدند و گفتند: ما شاعرانیم و خداوند در بارۀ ما اینچنین گفته است . در این هنگام پیامبر(ص) این آیه را تلاوت کرد؛"الاّ الذّین آمنوا و عملواالصالحات ، وذکرواالله کثیرا" – وانتصروا من بعد ما ظلموا" به هنگامی که مورد ستم واقع می شوند به دفاع از خویشتن بر می خیزند-(تفسیر ابن کثیر 3/354)و پیامبر در پاسخ فرمود: مصداق این فقرات آیه ، شما شاعران هستید. شعرا از اقصی نقاط شهرها با شعرهای مذهبی خود به سوی ائمه روان شده و ائمه (ع) از آنان بخوبی استقبال می کردند و با خوشرویی تمام و تعظیم فراوان به آنان خوش آمد می گفتند. و مجمع شعر خوانی را برای آنان تشکیل می دادند و آنان را دعا می کردند و انواع تحفه ها و هدایا را به آنان عطا می کردند از این رو شعر نزد حامیان دین – اهل بیت وحی اهمیت زیادی داشت.در قرن اوّل جزء شاعران ،علی ابن ابیطالب (ع) نامش می درخشد که در مورد غدیر اشعار زیبایی سروده اند و علمای شیعه و سنی آنها را روایت کرده اند. مثلا جواب نامۀ معاویه را امام با اشعاری پند آموز دادند که وقتی معاویه آنرا خواند ، او دستور داد آن نامه مخفی شود تا کسی از اهل شام آن را نخواند زیرا با خواندن آن اشعار همه به سوی فرزند ابوطالب متمایل خواهند شد. (برای اطلاع از اشعار علی(ع) و دیگر اصحاب و یاران و نام آنها به الغدیر علامه امینی مراجعه نمایید).
+ نوشته شده در سه شنبه پنجم مرداد ۱۴۰۰ساعت ۱۲:۴۶ ب.ظ توسط فاطمه پورشفیع
|
|
درباره وبلاگ 
|
