|
زهد در اصل معنی لغوی یعنی بی میلی و بی رغبتی، زهد یعنی این که انسان از امور مورد طبع خودش برای مدتی دست بردارد .بعضی گمان دارند که زهد یعنی رو آوردن از کار دنیا به کار آخرت با عزلت و انزوا و رهبانیت و غار نشینی همانند همان رهبانیتی که در دنیای مسیحیت رایج بود[1].پس در اینجا باید فرق بین آندو "زهد – رهبانیت" مشخص گردد. رهبانیت وزهد در اسلام: رهبانیت بر ضد زندگی و ضد جامعه گرایی است و مستلزم کناره گیری از خلق وبریدن از مردم وسلب هر گونه مسئولیت و تعهد از خود است.زهد اسلامی مستلزم انتخاب زندگی ساده و بی تکلف است وبه معنای پرهیز از تنعم و تجمل و لذت گرایی است.پیامبر اسلام می فرماید:" لا رهبانیة فی الاسلام"[2] رهبانیت در اسلام وجود ندارد.ازنظر اسلام کار دنیا و آخرت از هم منفک نیست و بهم واسطه است و دنیا مزرعه آخرت است.پس زهد بهره گیری مادی از جهان واستفاده از لذتهای طبیعی و جسمانی نیست بلکه زهد مسیری است که نیاز به شناخت ارزشهای معنوی دارد و بدون شناخت ارزشهای معنوی سعادت واقعی محقق نمی گردد .اگر تعهدات و مسئولیتهای این جهان با ایمان و پاکی و طهارت و تقوا توام گردد این باعث سعادت در آن جهان است . پس باید در ایمان آنقدر قوی بود که به دنیا و آنچه در اوست اعتنا نداشته باشد. زهد کلید جهان آخرت و کلید خلاص شدن از آتش است. زهد آن است که چون به چیزی مشغول شوی یاد پروردگار متعال را ترک نکنی و برای ترک آن تأسف بخوری و در این میان باید مراقب باشی تا دچار عجب و خود بینی نگردی.
+ نوشته شده در سه شنبه نهم آذر ۱۳۹۵ساعت ۷:۳۰ ب.ظ توسط فاطمه پورشفیع
|
|
درباره وبلاگ 
|
